Ważne pytanie

Mały Człowiek myje twarz. Przyglądam mu się i zauważam:
- O, skóra na policzkach już ci się zmienia.
- A czemu?
- Zaczynasz dorastać.
- Mamo, a kiedy będę miał tonację?
- Masz pewnie na myśli mutację. Nie wiem, pewnie za parę lat.
- W gimnazjum?
- Nie będzie już gimnazjów... :(
- No tak. To pewnie w 7 czy 8 klasie, bo to gimnazjum by było. Wtedy będę miał tę mutację.

Ech...

Hormony

Rano, łazienka. Mały Człowiek przygląda się sobie w lustrze i dotyka palcem wyprysku pod nosem.
– A czemu mi się tak zrobiło? I co to jest?
– To jest jakiś wyprysk, pryszcz może.
– A od czego?
– A myjesz codziennie buzię?
– Yyy, tak.
– Tak?
– Noo, nie...
– No właśnie. Więc trochę od tego, a trochę pewnie od działania hormonów.
– A co to są hormony? – pyta Milu.
– Hormony to są takie substancje, dzięki którym w naszym ciele dzieją się różne rzeczy. Dzięki jednym hormonom rośniecie, dzięki innym zachowujecie się tak a nie inaczej, dzięki następnym dojrzewacie, dorastacie.
– Ale ja nie jestem jakimś kwiatkiem czy owocem, żeby dojrzewać – protestuje Mały Człowiek.
– Ale własnie jesteś. Kwiatki potrzebują wody i nawozu, żeby rosnąć i kwitnąć, a ty potrzebujesz wody i jedzenia. I jak pijesz i jesz, to rośniesz i dojrzewasz. A teraz myj zęby, mój kwiatku.

Czy przez sen się czuje?

– Mamo, a jak ktoś umrze przez sen, to coś czuje?
– Nie, przez sen się nic nie czuje. Wiesz, że lekarze to wykorzystują i jak trzeba zrobić jakąś operację, na przykład żeby naprawić jakiś organ w środku, to się człowieka usypia.
– I on nic nie czuje?
– Nie czuje. Jest taki specjalny lekarz, nazywa się anestezjolog, który się zna na usypianiu. Wie co i w jakiej ilości podać, żeby człowiek zasnął głębokim snem na odpowiednią ilość czasu. Wtedy nic człowiek uśpiony nie czuje i lekarze mogą działać. Ja też miałam kiedyż operację i też mnie tak anestezjolog uśpił.
– I naprawdę nic nie czułaś?
– Nic a nic. Obudziłam się i już było po sprawie.
– Nieźle.

Sprawy fizjologiczne

Działka. Mamy iść nad jezioro. Milu siedzi na nocniku na trawniku. Mały Człowiek już przebiera nogami, bo chce iść.
– Może ty też pójdziesz do ubikacji?
– Nie chcę.
– Później nie będzie gdzie iść, a na dworze nie za bardzo można. Siku to jeszcze, ale kupę nie.
– Na dworze można – mówi Milu. – Bo pieski siusiają ... i kupkają.
– No tak... :)

Magik

Bez zbędnych komentarzy - wystarczy się przyjrzeć:

Magik w trakcie pokazu poczuł zew natury, w końcu każdy kiedyś musi robić siku, prawda?

Prutki

Milu siedzi i puszcza bączki.
– A kto to tak pruta?
Po krótkim zastanowieniu Milu odpowiada:
– Pupa.
Myśli jeszcze chwilę i dodaje:
– Sama.

:) uwielbiam nasze pierwsze rozmowy.

Oddychanie

Mały Człowiek wrócił z wakacji i nasz pierwszy wieczór był pełen pytań, które kłębiły mu się w głowie od jakiegoś czasu. Cała rozmowa to ponad pół godziny bardzo ciekawych pytań, z których nie wszystkie udało mi się zapamiętać. Jedno z najciekawszych:
– Mamo, a czemu musimy oddychać?
– Żeby żyć. Nie da się nie oddychać.
– Tak jest nasz organizm zrobiony, że musimy oddychać, żeby powietrze, tlen, dostały się do każdej komórki – dodał Tata. Chciał jeszcze coś dodać, ale zrobiłam widać dziwną minę, bo zrezygnował.
– Powietrze to takie nasze paliwo, żeby wszystko w ciele działało. Każda cząstka w ciele potrzebuje tlenu, żeby działać.
– A jak nie będę oddychać, to umrę?
– Tak. Można chwilę nie oddychać, tak jak na przykład pod wodą nie oddychasz, ale dłużej nie można. Rekord to kilka minut chyba.
– Ale pod wodą można dłużej z takim czymś.
– Z maską tlenową. Zakładasz na nos i buzię i oddychasz tlenem z butli tlenowej.
– A kupimy takie coś?
– Kochany, jak będziesz duży, to będziesz mógł tak nurkować i oddychać z butli.
– Dobra.

Pupa

Oglądamy znów książkę o ciele. Na jednym z rysunków jest chłopiec, który robi siku. Chłopiec jest odwrócony do nas tyłem, trochę bokiem, więc widać jego gołą pupę. Mały Człowiek chichocze.
– Dlaczego się śmiejesz?
– Bo ma gołą pupę.
– No i to takie śmieszne jest? Przecież ty też masz pupę.
– Tak.
– I ja mam pupę, i Tata, i Milu, nawet pani Monika, pani Natalia i nawet pani Renia. Pan Mirek też - wyliczałam przy narastającym chichocie. - Wszyscy mają pupę.
– Hę? Jak to? A po co im pupa jak my mamy?
– Jak to po co? A tobie po co?
– Żebym miał na czym siedzieć.
– Im też. I jeszcze żeby do czegoś mieli nogi przymocowane. Jakby nie mieli pup, to do czego by te nogi mieli przyczepione?
– Do brzuchów.
– To by im łatwo nie było chodzić.
– No nie.
– Właśnie.
– A co oni jeszcze tymi pupkami robią?
– To co wszyscy - kupkę, siku.
– Hę?
– A co, myślałeś, że tylko ty robisz kupkę i siku?
– Nie. Chyba.
– Wszyscy robią. Tylko się o tym nie mówi i nie myśli.
– Aha.

Gile

Mały Człowiek zjada przy nas swoje gile. Zniesmaczona mówię:
– Nie zjadaj tych gili... Tyle razy już o tym mówiliśmy...
– No właśnie - wtóruje mi Tata.
Mały Człowiek myśli przez chwilę i pyta:
– A właściwie czemu mi nie pozwalacie?
– Dobre pytanie. Dlatego, że w gilach są złe bakterie. Twoje ciałko, żeby się pozbyć złych bakterii z nosa, skleja je w katarze. I trzeba ten katar wydmuchać. A ty zjadasz te gile razem z bakteriami. Możesz od tego zachorować.
– Aha - odpowiada i po chwili znów wkłada paluch do nosa i do buzi...

Ciałko

– Mamo, a wiesz, jak powstaje ciałko?
– No jak?
– No, jedzenie się wpycha i już nie może ciałko wytrzymać, i się rozszerza.
– Aha.
– No, ja dużo wiem o ciałku, prawda?
– Dużo, ha ha ha.

Deszcz

Mały Człowiek wstaje rano i, spojrzawszy za okno, stwierdza:
– Pada.
– No pada.
– A zaraz będzie padać z mojego pitolka.
– Ha, ha, ha. Idziesz siku?
– Tak – odparł. A po wyjściu z ubikacji dodał – No, już nie pada.

Krew

- A wiesz, idę dzisiaj zbadać krew. Pani zrobi mi komara, weźmie trochę krwi i później ją zbada.
- A po co?
- Żeby zobaczyć, co w niej pływa i czy jestem zdrowa czy nie.
- A co pływa w krwi?
- Róże składniki.
- Mamo, a krew jest czerwona.
- Zgadza się. To jeden ze składników krwi sprawia, że jest czerwona.
- A jaki? Keczup?
- Hi, hi. Dobre.

Dziurka

– Zobacz, co tu mam.
– Widzę. Ale wolałabym, żebyś schował pitolka, bo to nieelegancko tak siedzieć z nim na wierzchu.
– A ty nie masz pitolka.
– No nie mam.
– Masz dziurkę.
– Tak.
– A pokaż.
– Ale ona nie jest od pokazywania, tylko od siusiania, tak jak twój pitolek.
– Ale dziurka też jest ciekawa. Pokaż mi.
– Nie pokażę. To trochę krępujące jest, wiesz? Jak się dzidzia urodzi, to zobaczysz, jak wygląda dziewczynka i jej dziurka.
– Ale ja już widziałem jak wygląda dziewczynka. W przedszkolu.
– No to po co mam ci jeszcze pokazywać.
– No dobraaa...

Serduszko

Mały Człowiek puścił głośnego prutka. Najpierw wybuchnął głośnym śmiechem, a potem powiedział:
- To dla ciebie, mamo. Puściłem ci serduszko.
- ...

Mleko

Mały Człowiek dotyka mojej piersi  mówi:
– Mamo, stąd będzie lecieć mleczko dla dzidzi.
– Tak, zgadza się.
– Zrobi się dziurka i tą dziurką będzie lecieć?
– Kochanie, dziurka to już jest, tylko mleka jeszcze nie ma. Jak się dzidzia urodzi, to będzie i mleko.
– A ja chcę zobaczyć tą dziurkę. Pokaż.
– A wiesz, że ty też masz taką dziurkę w sutku? Zobacz sam – Mały Człowiek podnosi swoją koszulkę i ze zdziwieniem ogląda swoje sutki. – Tata też ma taką dziurkę. Idź zobacz. Tylko u was to mleko raczej nie poleci, a u mnie tak.
– Ooo.

Prutek

– Mamo, prutka puściłem, hi hi.
– No to teraz trzeba nos zatkać.
– Dlaczego? Przecież prutki nie idą noskiem.
– ...

Odbijanie

– Oj, ale ci się odbiło. Kakałko się przyjęło.
– Noo.
– A wiesz, że małe dzidzie jak wypiją mleczko to muszą sobie odbić po jedzeniu? Jak im się nie odbije, to mogą zwymiotować.
– Tak? A nasza dzidzia też będzie tak odbijać? Żeby nie zwymiotować?
– Tak.
– Ale śmiesznie. Będziemy tak sobie razem odbijać.

Kupa

Rozmowa z serii mało przyjemnych, ale i tak się odbywających... Czytanie na własne ryzyko i proponuję nie przy jedzeniu :)








– Mamo, patrz jaka kupa!
– No, widzę. Nieładnie pachnie.
– Tak. A pieski wąchają kupy.
– Dobra obserwacja. A wiesz dlaczego pieski wąchają kupy?
– Nie. Dlaczego?
– Jak powąchają swoją kupkę, to wiedzą, czy są zdrowe. A jak powąchają innych piesków kupkę, to wiedzą, co to za pieski zostawiły te kupki.
– Acha.
– A my nie musimy wąchać naszych kupek, żeby wiedzieć, czy jesteśmy zdrowi. Chociaż czasem na nie patrzymy. Pamiętasz, jak miałeś taką rzadką kupkę? Wtedy byłeś trochę chory. Albo jak kupka była zielona to też. Więc my możemy po wyglądzie kupki ocenić, czy jesteśmy zdrowi czy nie.
– No, a piesek musi powąchać.
– Tak. A teraz uciekajmy już z tej ubikacji, bo nieładnie tu pachnie.

Piersi

Mały Człowiek rozciąga mi dekolt i zagląda do stanika.
– A tu kiedyś było mleczko. Jak byłem mały to tam piłem, prawda?
– Prawda.
– Ale tu już nie ma mleczka.
– No nie ma. Skończyło się.
– A czemu? Wszystko wypiłem?
– Właściwie można tak powiedzieć, że wszystko wypiłeś. Mleczko było tak długo, jak długo go potrzebowałeś. A potem zacząłeś jeść różne rzeczy i mleczko z piersi nie było ci już potrzebne.
– A jak będę znowu dzidziulkiem, to będzie?
– No niestety, człowiek tylko raz w życiu jest takim dzidziulkiem, żeby mleko z piersi pić. Więc nie, nie będzie już dla ciebie tutaj mleka.
– Szkoda...

A którędy sikasz?

– Mamo, a co ty robisz?
– Siku.
– A gdzie masz pitolka?
– Nie mam, przecież wiesz, że dziewczynki nie mają pitolków. Tylko chłopcy.
– No, i ja mam. Ej, a którędy ty sikasz?
– Hmm... Mam taką dziurkę między nogami i tamtędy.
– A ja mam dziurkę i pitolka.
– No ty masz dziurkę do siusiania na końcu pitolka.
– No, dobrze, że mam pitolka. Bo jestem chłopakiem. Ale by było, jakbym nie miał pitolka, nie? Bym nie był chłopakiem tylko dziewczyną. Ale mam. Dobrze.